Huk maszyn łódzkich zakładów włókienniczych, spracowane ciała obsługujących je kobiet, niewyobrażalny wysiłek fizyczny wykonywany mozolnie dzień po dniu. To nieodzowna część historii przemysłowej Łodzi.
Nowa era to czas przemysłu opartego na wiedzy. W naszym spektaklu jednak wracamy do tradycji ciężkiej pracy ciała i szukamy powiązań z inną materią - tańcem.
W pracy nad spektaklem zderzyliśmy możliwości ruchowe tancerek z historią łódzkich włókniarek. Wspólnie zastanawialiśmy się, jakie są podobieństwa pracy w tak różnych dziedzinach.
Ze wspomnień łódzkich brakarek wyłania się obraz wymagającej fizycznie pracy.
Obróbka ton materiału, skrupulatna kontrola każdego centymetra tkaniny i główne zadanie - eliminacja błędów (braków). Zadaliśmy więc sobie pytanie - czym byłby brak w tańcu? Czy nienormatywne ciało może być częścią przemysłu kreatywnego? Czy to co robimy to błąd czy nowa jakość?
Proponujemy nowe spojrzenie. Swoją uwagę skupiamy tam, gdzie zmęczony materiał ściera się, rozciąga w niespodziewany sposób, przyjmuje nieprzewidziany kształt i tworzy coś unikalnego.
Praca finalnie, niezależnie czy w przemyśle czy w tańcu, tworzy wspólnotę.
Rozmywają się indywidualności, choć to na nich opiera się ten niekończący się proces. A po każdej pracy, jest czas na odpoczynek i wspólną chwilę tańca przy dźwięku orkiestry mandolinistów.
Wejście na spektakl jest bezpłatne dla wszystkich osób odwiedzających tego dnia muzeum – na podstawie biletu na dowolną wystawę. Osoby zainteresowane udziałem jedynie w spektaklu prosimy o kontakt na adres email: rsvp@cmwl.pl.
WIĘCEJ:
