Spektakl wyjazdowy - prezentowany w Teatrze Narodowym w Warszawie
„Termopile polskie” to pierwsza premiera Jana Klaty w Teatrze Narodowym po objęciu przez artystę dyrekcji sceny narodowej we wrześniu 2025, a zarazem premiera w roku 260-lecia Narodowej Sceny.
Tadeusz Miciński „Termopile polskie” napisał w roku 1913, w setną rocznicę śmierci Józefa Antoniego Poniatowskiego w bitwie pod Lipskiem. Dziś o Micińskim – pisarzu, mistyku, przedstawicielu neomesjanizmu, miłośniku Indii i Dalekiego Wschodu – niewielu pamięta, jednak dla współczesnych sobie był ważnym twórcą. Tytuł nawiązuje do określenia nadawanego bohaterskim bitwom na wzór postawy Spartan podczas bitwy w wąwozie termopilskim. Napisany około 100 lat temu utwór Micińskiego nie dotrwał w całości do czasów współczesnych. W 1970 r. został zrekonstruowany i po raz pierwszy wystawiony na deskach Teatru Wybrzeże w reżyserii Marka Okopińskiego.
W koncepcji programowej dla Teatru Narodowego w Warszawie Jan Klata wskazał pięć bloków tematycznych, które chciałby, aby podejmowała scena narodowa przez najbliższych pięć lat. „Termopile polskie” to pierwsza z pozycji w grupie „Mitologii polskich”. „Wokół Polski i polskości narosło wiele archetypów, poprzez które sami na siebie patrzymy, ale które również - stając się raczej stereotypami - przyczyniają się tego, jak inni na nas patrzą. Warto więc przyjrzeć się temu, w jaki sposób, w różnych momentach swojej historii, Polska opowiada o sobie i siebie. Czy jesteśmy w stanie spojrzeć na swoje usytuowanie z odpowiednim dystansem, bez patyny i wstępnych założeń? Mitologie się konstruuje, ale również się ich używa - dlatego też warto dobrze poznać mechanizmy, które za nimi stoją, a które uczyniły nas tym, kim dziś jesteśmy” - pisze Jan Klata.
Wizyjny dramat Tadeusza Micińskiego koncentruje się wokół postaci księcia Józefa Poniatowskiego, który, umierając pod Lipskiem w nurtach Elstery, błądzi na granicy tego i tamtego świata, a w jego głowie, jak w filmie, przewijają się kolejne obrazy z dwudziestu sześciu dramatycznych lat rozstrzygających losy Polski. 1787–1813: zjazd w Kaniowie, Konstytucja 3 Maja, Targowica, wojna polsko-rosyjska roku 1792, milczący sejm w Grodnie, rozbiory Polski, insurekcja kościuszkowska, rzeź Pragi czy w końcu jeden z ostatnich epizodów wojen napoleońskich – Bitwa Narodów pod Lipskiem.
„Zginąć zbyt łatwo, choć żyć bywa tak trudno. Nam nie wolno wpaść w obłęd – a cóż by powiedziała Polska!” – to słowa księcia Poniatowskiego. Zderzenie z jego mitem i kultem jest dzisiaj bolesne, przeklęty los naszej części Europy każe zadać pytania o cień, który Fatum rzuca na kolejne pokolenia armatniego mięsa Historii, o minione przyczyny upadku i nasze przyszłe losy, życie społeczne i duchowe, o sens narodowej wspólnoty.
UWAGA: W przedstawieniu pojawiają się elementy mogące wywołać dyskomfort: bardzo głośne muzyka oraz dźwięki (zapewnione są stopery do uszu), intensywne migające światła, dym papierosowy, odgłosy wystrzałów, intensywna choreografia. Przedstawienie porusza między innymi zagadnienia przemocy fizycznej, seksualnej, tortur, wojny oraz śmierci. W spektaklu padają przekleństwa w języku rosyjskim. Spektakl rekomendowany jest dla widzów od 16 roku życia.
Miejsce: Teatr Narodowy w Warszawie
Bilety można zakupić na stronie www.powszechny.pl oraz w kasie teatru. Sprzedaż rozpoczyna się 22 lutego 2024 o godzinie 13:00
Kontakt z kasą biletową bilety@powszechny.pl oraz pod nr telefonu 42 633 50 36
