Uczył się w rosyjskim gimnazjum w Pułtusku, skąd został usunięty za udział w strajku szkolnym w 1905 r. Kontynuował naukę w Łomży i nawiązał współpracę z PPS-em, prowadząc agitację wśród żołnierzy, za co został aresztowany. W 1908 r. studiował na Politechnice w Liège (Belgia) i nadal angażował się w działalność organizacji niepodległościowych. Wstąpił w szeregi Pierwszej Kompanii Kadrowej i brał udział w walkach, a po kryzysie przysięgowym w 1917 r. został internowany w Szczypiornie, skąd uciekł i rozpoczął działalność w PPS-ie. Z polecenia F. Perla został skierowany do Łodzi, gdzie został przewodniczącym OKR PPS. Był organizatorem i dowódcą Milicji Ludowej rozbrajającej Niemców w listopadzie 1918 r. oraz przewodniczącym Tymczasowej Rady Robotniczej.
W styczniu 1919 r. został wybrany z Łodzi na posła. W czasie wojny w 1920 r. współtworzył Rząd Obrony Narodowej. W randze porucznika trafił do 108. pułku ułanów i został śmiertelnie ranny 18 sierpnia 1920 r. podczas szarży pod Ciechanowem. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Pochowany w Modlinie w listopadzie 1920 r., na wniosek PPS-u ekshumowany na Stary Cmentarz w Łodzi, gdzie ze zbiórki wystawiono mu nagrobek dłuta W. Czaplińskiego. W latach 1920–1940 był patronem jednej z ulic w Łodzi, gdzie mieszkał z żoną (dzisiejsza ul. Przybyszewskiego).
