Dialog sztuk. Wykład Justyny Staroń

ms², ul. Ogrodowa 19, sala audiowizualna
13 czerwca 2017, wtorek, godz. 18.00

Wykład z cyklu „Związki literatury i sztuk wizualnych w Polsce po 1945 roku”

Leopold Buczkowski (1905–1989) znany jest przede wszystkim jako prozaik, autor „Czarnego potoku”, twórca powieści eksperymentalnej. Jednakże pisarstwo było zaledwie fragmentem jego aktywności. Do jego zainteresowań, oprócz literatury, należało: malarstwo, rzeźbiarstwo, muzyka, film, fotografia i teatr. Warto pochylić się nad postacią tego pisarza – artysty, którego oryginalna osobowość przejawiała się w tworzonych przez niego artefaktach.

Sam o „problemie” swoich rozległych zainteresowań mówił następująco: „To moje nieszczęście, bo zimą zagłębiam się w prozę, a tu, patrzę, stoi fortepian od miesiąca nietknięty. Zimą tak bywa. Parę tygodni minęło. Jakiś zirytowany, zalękniony, siadam do fortepianu, ale są jeszcze skrzypce, gitara, flet. Przychodzi ładna pogoda, więc biorę siekierę, biorę dłuto, kawał drzewa i łupię. Teraz robię taką serię muzyków, takie portrety. Moje nieszczęście to dekoncentracja, ta wielowarstwowość. Rozstrzeliłem się, ale swoją drogą, co to jest? To moje rozterki”.

Justyna Staroń – doktorantka literaturoznawstwa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Przygotowuje dysertację o archiwaliach Kornela Makuszyńskiego w świetle badań filologicznych, zajmuje się też dorobkiem Leopolda Buczkowskiego – opracowała edycję listów artysty do żony (we fragmentach opublikowaną na łamach „Kontekstów. Polskiej Sztuki Ludowej” w 2015 roku) oraz przygotowała dla Wirtualnego Muzeum Konstancina przeglądowy i rekonesansowy artykuł „Sztu(cz)ki Leopolda Buczkowskiego” o dotychczas mało zbadanej sferze działalności twórcy „Czarnego potoku” i „Doryckiego krużganka”.