/W 1533 r. zbulwersowała mieszkańców Łodzi wiadomość, iż dwaj obywatele miasteczka – Stanisław Mróz i Stanisław Świgoń zostali wyklęci przez biskupa włocławskiego za sprzyjanie nowinkom reformatorskim. Sprawa była bardzo poważna, grożąca wydaleniem oskarżonych z miasta. W obronie rzekomych heretyków stanęli niemal wszyscy mieszkańcy miasteczka wraz z całą radą miejską z burmistrzem na czele i ławą z wójtem.
W wiekach XVII–XVIII uroczystości religijne przybierały charakter misterium. Taka atmosfera sprzyjała sporządzaniu w testamencie legatów na rzecz kościoła czy też składaniu odpowiednich darów – np. w początkach XVII w. mieszczanin Paweł Kubowicz zakupił dla kościoła łódzkiego m.in. monstrancję, dwa krzyże, pozłacany kielich, srebrną ampułkę i tacę, ufundował dwa obrazy, ornaty i kapę, dokonując jednocześnie znacznego zapisu pieniężnego. Parafia łódzka nie należała do zamożnych, jednak miejscowi mieszczanie zadbali, aby w XVIII w. wystawić nowy kościół. O tej pierwszej świątyni niewiele wiadomo, prócz tego, że była drewniana, ale z pewnością stanowiła jedyną większą budowlę w naszym malutkim miasteczku zabudowanym chałupami.
