W wyniku podziału administracyjnego w 1919 r. powstało województwo łódzkie o powierzchni 19 034 km², ze stolicą regionu w Łodzi. Poza władzami wojewódzkimi, miasto miało własny samorząd, czyli Radę Miejską z jej organem wykonawczym, na czele którego stanął prezydent.
W wyborach samorządowych w Łodzi wystawiono 19 list, złożonych z partii polskich (8), żydowskich (9) i niemieckich (2). Do urn poszło 71,4% uprawnionych. Najwięcej głosów uzyskała PPS, drugi był Narodowy Związek Robotniczy, trzecie miejsce przypadło Żydowskiemu Centralnemu Komitetowi Wyborczemu, na czwarte zajęło Zjednoczenie Niemieckich Robotników i Inteligencji Pracującej. Ówczesna Rada Miejska składała się z 75 radnych. Polacy posiadali 49 mandatów, Żydzi – 19, Niemcy – 7. PPS miała 25 radnych, NZR – 16. Na pierwszym posiedzeniu wybrano zarząd miejski – na przewodniczącego RM powołano Antoniego Remiszewskiego, a pierwszym prezydentem w niepodległej Łodzi został Aleksy Rżewski, natomiast wiceprezydentami byli Wacław Wojewódzki i Izydor Faterson. Pierwsza Rada Miejska wybrana w 1919 r. funkcjonowała do 13 maja 1923 r., kiedy rozpisano kolejne wybory.
