Kartka z kalendarza. Rocznica odsłonięcia Grobu Nieznanego Żołnierza w Łodzi

Zaprojektowany przez Stanisława K. Ostrowskiego jako pierwszy tego rodzaju pomnik w Polsce, został poświęcony bezimiennym poległym na polach bitew. Decyzję podjęto uchwałą Rady Miejskiej 18 XII 1924 r. Uroczystość rozpoczęła się nabożeństwem celebrowanym przez bp. W. Tymienieckiego. Uczestniczyli w nim przedstawiciele władz państwowych (m.in. marszałek Sejmu RP – Maciej Rataj), wojewódzkich i miejskich oraz poczty sztandarowe łódzkich związków zawodowych, cechów, stowarzyszeń, młodzież szkolna i tłumy łodzian. Honorowym gościem uroczystości był minister spraw wojskowych gen. Władysław Sikorski, a obecny był również gen. Józef Haller. Pomnik składał się z dwóch jasnych bazowych płyt w układzie schodkowym, na których ułożono płytę z czarnego polerowanego marmuru z wyrytym napisem: „Nieznanemu żołnierzowi miasto Łódź – rok 1925”. W dniu zakończenia roku szkolnego, 20 VI 1925 r. na pomniku-płycie zapalono „wieczny” znicz, ufundowany przez uczniów łódzkich szkół, a pomnik stał się jednym z najważniejszych miejsc uroczystości patriotycznych i państwowych w Łodzi. W listopadzie 1939 r. Niemcy zburzyli pomnik, jak wiele innych, ale po wojnie w 1946 r. został odbudowany w zmodyfikowanej wersji i układzie przestrzennym oraz nowym napisem „Grób nieznanego żołnierza”.