Urodziła się 2 marca 1929 r. w Warszawie. Podczas II wojny światowej 3 maja 1940 roku w wieku 11 lat została przyjęta do 52. Żeńskiej Drużyny Harcerek im. Klaudyny Potockiej w Warszawie. W ramach działalności konspiracyjnej brała udział w tajnych kompletach oraz pełniła funkcję łączniczki Szarych Szeregów.
Podczas powstania pełniła służbę łączniczki i sanitariuszki. Była świadkiem wybuchu „czołgu pułapki” na Starym Mieście, gdzie zginęło 300 osób. Niosła wtedy pomoc ciężko rannym. Mimo podeszłego wieku pani Gryzelda była obecna na wielu wydarzeniach patriotyczny. Odbywała spotkania z młodzieżą przekazując prawdziwy obraz okupacji niemieckiej w Polsce i walk powstańczych. Była mądrym i przewidującym świadkiem epoki.
Gryzelda Studzińska pełniła funkcję wiceprezesa Zarządu Okręgu Łódź Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Dwa razy wyszła za mąż. Miała dwóch synów. Jej młodszy syn Andrzej Terlecki był znanym działaczem opozycji w okresie PRL-u.
Została odznaczona: Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Partyzanckim, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Odznaką Pamiątkową Akcji „Burza”, Medalem "Pro Patria", Medalem pamiątkowym "Za Zasługi dla Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej".
