O WYSTAWIE:
Zapylacze są ważne dla przyrody i dla każdego z nas. Zbierając pyłek i nektar, który stanowi ich pożywienie, jednocześnie wykonują jedną z najważniejszych usług ekosystemowych. Odpowiadają za zapylanie wielu gatunków roślin – między innymi tych, które są pożywieniem zarówno dla nas, jak i dla wielu innych gatunków zwierząt. Zapylają też rośliny użytkowane do innych celów – ozdobnych, leczniczych, kosmetycznych i tekstylnych.
Ekolodzy od lat alarmują, że z powodu zanieczyszczania środowiska i używania pestycydów liczba zapylaczy drastycznie się zmniejsza. Jak ważna jest ich obecność, dzieci z Pszczelej klasy ze Społecznej Szkoły Podstawowej T.O. Edukacja odkrywały realizując wiele działań w ramach projektu RATUJMY Pszczoły, ratujmy ZAPYLACZE.
„Jeśli z ziemi zniknie pszczoła, człowiekowi pozostaną tylko cztery lata życia, nie ma więcej pszczół, nie ma więcej zapylania, nie ma więcej roślin, nie ma więcej zwierząt, nie ma więcej ludzi…” – ich autorstwo przypisuje się Albertowi Einsteinowi, są nadal aktualne, choć pochodzą z poprzedniego stulecia.
To one stały się zarzewiem pomysłu na apel do świata, do ludzi, by zadbali o to, co jest najcenniejszego – o przyszłość dzieci.
Inicjatywa dzięki wsparciu Katarzyny Kłosińskiej oraz zaproszonej do projektu łódzkiej fotografki Agnieszki Furtak zmaterializowała się w słowach i pięknych fotografiach.
Niech staną się okazją do ważnej refleksji nad tym, jak każdy z nas może pomóc zapylaczom oraz będę cegiełką w globalnej walce o dobro ziemskiego ekosystemu.
Te pożyteczne owady zasługują na to, byśmy odwdzięczyli się im za bogactwa, z których korzystamy na co dzień. Możemy to zrobić na wiele sposobów.
Patronat: Społeczna Szkoła Podstawowa T.O.Edukacja / Przewodniczący Rady Miasta Marcin Gołaszewski / Fundacja Plan Daltoński / Media Press Paweł Augustyniak.
O WYKŁADZIE:
W marcu zeszłego roku na swojej drodze spotkałam kopiącą tunel w ziemi małą dziką pszczołę. Pszczolinka napiaskowa Andrena vaga była bardzo zdeterminowana i skupiona na swojej pracy. Mocno jej dopingowałam. Popołudniu przyszłam sprawdzić, co się z nią z dzieje. Zaczęłam czytać o dzikich pszczołach, w książkach i na forach internetowych. Kupiłam makro obiektyw i konsekwentnie robiłam im zdjęcia. Do tej pory zaobserwowałam około 100 gatunków dzikich pszczół. Każde spotkanie z pszczołami jest dla mnie ekscytujące i zaskakujące, ich odmienne sposoby życia, zbierania pyłku czy budowania gniazd. I poza tym, że owady zapylające są kluczowym elementem funkcjonowania Ziemskich ekosystemów, to ich bioróżnorodność jest dla mnie wartością samą w sobie. Monokultury roślin kwitnących zapylanych przez jeden gatunek pszczół są w moim wyobrażeniu jak koszmar senny, a jednak są już częścią naszej rzeczywistości.
Na Facebooku założyłam stronę BEES ON MY WAY. Wklejam tam nagrania video, które realizuję niezależnie oraz robiłam w ramach polsko-niemieckiego projektu „NASZE PSZCZOŁY”. Część materiałów video kręciłam z badaczami w Berlinie, dokumentując działania projektu „WIĘCEJ PSZCZÓŁ DLA BERLINA” a drugą część w Krakowie z badaczkami z Uniwersytetu Jagiellońskiego, które realizują część projektu VODOO.
KAMILA CHOMICZ
Jestem absolwentką biologii (UG Gdańsk), Akademii Filmu i
Telewizji (Warszawa), uczęszczałam do Gdańskiego Studium
Fotografii. Nagrywam filmy, robię zdjęcia, organizuje warsztaty
i spotkania etc. Tworzę różnego rodzaju kampanie edukacyjne i
projekty społeczno - artystyczne, w których to staram się w kreatywny i ciekawy sposób opowiedzieć o ważnych dla mnie sprawach. Współpracuję z różnymi instytucjami, organizacjami i niezależnymi artystami, część projektów realizuje niezależnie, a część w ramach działalności Fundacji MI-RO-RO. W ostatnich trzech latach tematy moich prac artystycznych , głównie filmów, dotyczą, ekologii, zrównoważonego rozwoju wsi i miast, turystyki ekologicznej i popularyzacji nauki.
Wydarzenie jest częścią projektu "Wszystkich kochać, nikogo nie oszczędzać! Całoroczne rozbudzanie #Empatii", dofinansowanego przez Urząd Miasta Łodzi oraz Ministerstwo Kultury Dziedzictwa Narodowego i Sportu.
