Przedstawienie amatorskiego teatrzyku „Skarpetowa Łapa” „Czy to duchy spod poduchy” adresowane jest do małych, większych i całkowicie dużych dzieci nazywanych dorosłymi, które tak jak Żabek i Ropuch – bohaterowie Arnolda Lobela „lubią się trochę a może nawet więcej niż trochę bać”. Mottem bajdurek babci Doroty i jej kompanii jest oswajanie i uzwyczajnianie dziecięcego lęku przed straszydłami. Filarami przedsięwzięcia są rzecz oczywista czarne charakterki a treścią sposoby na ich ujarzmianie. Scenariusz oparty został na motywach opowiadania „Dreszcze” Arnolda Lobela w tłumaczeniu Wojciecha Manna; wierszy: „Kłopoty wiedźmy Doroty” Natalii Usenko i „Król” Danuty Wawiłow a także własnych rymów babci Doroty – pomysłodawcy przedstawienia.
Autorka scenariusza/reżyser/scenograf – Dorota Zasina
Autorzy tekstów: Danuta Wawiłow,Wojciech Żukrowski, Natalia Usenko, Arnold Lobel,
Obsada: Bogdan Grzędowski– król, Barbara Jerzykowska– Czarna Łapa, mały Sławek, Mirosława Krysińska– mag- narrator, Bogusława Maur– Skarpetkowa Łapka, babcia małego Sławka, Jadwiga Mielczarek– kot wiedźmy Doroty, Marek Mielczarek– gitarzysta, techniczny, Małgorzata Popławska– operator muzyki, Anna Pyrek- Czarna Łapa, Bladolica Kapelusznica, Grzegorz Szafrański– techniczny, Maria Świerczyńska– Skarpetkowa Łapka, babcia Marysia, Sławomir Wiśkowski- dziadek Sławek, Dorota Zasina- wiedźma Dorota Grzegorz Szafrański- kocioł z „wyrzutnią czekoladek”, drzewo, miotła
