Ludzkie ciało jest sprawcą kultury, przez którą jest jednocześnie kształtowane i modelowane. Przyszło nam żyć w czasach ciągłych modyfikacji ciała – konstruowania go. Poprzez wygląd pragniemy wyrażać swoje podejście do świata, odpowiadać na panujące trendy i oczekiwania. Szczególna uwaga koncentruje się na kobiecie, która codziennie konfrontuje swój wizerunek z tym, który uznawany jest za „właściwy”. Ten z kolei dobrze wygląda na ekranie, jednak nie ma nic wspólnego z różnorodnością i naturalnymi możliwościami damskich ciał. Spojrzenie na siebie jak na dar i pełna akceptacja, to wręczana przez Marzenę Mirewicz-Czumaczenko każdej kobiecie recepta na współczesną, wypaczoną kobiecość. Łódzka artystka podkreśla, jak współcześnie trudno, a zarazem wspaniale być kobietą, którą ciągle na nowo trzeba w sobie odnajdywać.
Mirewicz-Czumaczenko interesuje wizerunek kobiety na styku sztuki różnych kultur. Inspiruje ją połączenie opowieści o jej życiodajnej sile, instynktach, co ujmuje w swych aktualnych zabiegach artystycznych. Preferuje rozważny i spokojny proces twórczy. Artystkę mobilizuje poszukiwanie nowych materiałów. Nie boi się pracy z nieznanym tworzywem, choć ma respekt dla materii i pokorę wobec narzędzi, którymi pracuje.
Swoją kreację zawsze zaczyna od serii szkiców – prób. Na ich bazie mogą powstawać grafiki, które następnie staną się matrycą do druku, by w dalszej kolejności funkcjonować, na przykład jako odbitka na płótnie. Jeden motyw, od którego artystka rozpoczyna swoją pracę, w dalszej kolejności tworzy nowe formy zawarte w odmiennych technikach. (…)
Marzena Mirewicz-Czumaczenko wpisuje się w tradycję kreowania wizerunków kobiet. Nawiązuje do swoich poprzedniczek, których obrysy dłoni znajdowały się na paleolitycznych malowidłach. Jej niedosłowne portrety w swojej istocie są dialogiczne. Dotyczą zarówno portretowanej postaci, jak i samej artystki. Jest to rodzaj swoistej konfrontacji. Budując obraz kobiety, sięgając ciągle po nowe materiały, poznaje samą siebie. Artystka jest dumna z bycia kobietą i pragnie pokazywać siłę i piękno kobiecego wizerunku. Namawia do szukania kobiecości nie w reklamach, filmach, ubraniach czy kremach – marnej powierzchowności, lecz w sobie. Na pytanie o to, w czym najpełniej koncentruje się przekazywana przez nią siła kobiety, bez chwili zastanowienia odpowiada, że w kamieniu. Trwałość kamienia inspiruje.
Dominika Pawełczyk, fragmenty tekstu do folderu wystawy
Marzena Mirewicz-Czumaczenko
Urodzona w 1968 roku w Łodzi. Studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi na Wydziale Grafiki w latach 1989-1996. Dyplom w pracowni plakatu profesora Bogusława Balickiego, aneks w Pracowni Rysunku profesora Jacka Nowotarskiego. Od kilku lat zajmuje się twórczością w dziedzinie rzeźby i grafiki. Prezentuje swoje prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jej rzeźby kamienne znajdują się w przestrzeni publicznej w Uniejowie, Miechowie i Bolestraszycach. Obecnie kończy studia magisterskie na Wydziale Rzeźby i Działań Interaktywnych w łódzkiej ASP im. Władysława Strzemińskiego.
Więcej informacji na stronie Galerii
Czas i Miejsce:
Wystawa czynna od 17.02.2018 - 11.03.2018
w godzinach otwarcia Galerii:
wtorek - piątek 12:00 - 18:00
sobota - niedziela 12:00 - 17:00
Miejska Galeria Sztuki w Łodzi
Galeria Bałucka
91-438 Łódź, ul. Stary Rynek 2
tel. +48 (42) 657 58 52
Galeria powstała w 1975 roku.
Prezentuje twórczość młodego pokolenia artystów.
Organizator:
Miejska Galeria Sztuki w Łodzi
90-009 Łódź, ul. H. Sienkiewicza 44
http://www.mgslodz.pl/
