Zadanie jest finansowane przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku w ramach programu pn. "Rzeźba w przestrzeni publicznej dla Niepodległej 2021" oraz przez Urząd Miasta Łodzi.
Powstanie rzeźby Haliny Szwarc służyć ma upowszechnianiu wiedzy o bohaterach narodowych, a tym samym kształtowaniu postaw patriotycznych. Postawienie rzeźby wpisuje się w kontekst kulturowy i historyczny miejsca, będzie więc ważnym elementem budowania lokalnej tożsamości. Niewątpliwie wpłynie też na estetyzację tej przestrzeni.
Miejsce, w którym ma stanąć rzeźba jest bowiem nierozerwalnie związane z biografią bohaterki, którą będzie przedstawiać. Usytuowana zostanie przy budynku, w którym w okresie II wojny światowej znajdowało się więzienie dla kobiet, w którym od maja 1944 do stycznia 1945 r. była osadzona. Dziś jest to budynek Muzeum Tradycji Niepodległościowych, którego szczególną misją jest podtrzymywanie pamięci o historii tego miejsca i losach ludzi, którzy za swoją działalność niepodległościową byli w nim przetrzymywani.
Halina Szwarc, z d. Kłąb (1923-2002) była agentką wywiadu Polskiego Państwa Podziemnego, profesorem nauk medycznych, twórczynią ruchu Uniwersytetów III Wieku w Polsce.
Działalność konspiracyjną rozpoczęła w 1939 roku. Była łączniczką i kolporterką prasy konspiracyjnej, brała udział w akcji „N”. Od 1943 r. skierowana do wywiadu na terenie Niemiec, w ramach działań komórki Oddziału II Okręgu Łódzkiego Armii Krajowej. Pracowała w Hamburgu i Berlinie, odnosząc znaczące sukcesy w rozpoznaniu lokacji obiektów wojskowych i ruchów wojsk. Aresztowana w Łodzi w maju 1944 r. i osadzona w więzieniu przy ul. Gdańskiej 13. Poddana okrutnym torturom i skazana na śmierć. Przebywała tu do stycznia 1945 r. Zbiegła w czasie ewakuacji aresztu. W okresie stalinowskim prześladowana za działalność w czasie II wojny. Po wojnie zaangażowała się w pracę naukową. Spopularyzowała ideę edukacji i aktywnego życia seniorów. Stworzyła pierwszy w Polsce Uniwersytet III Wieku.
Autorem projektu jest dr Marcin Mielczarek, łódzki rzeźbiarz, absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi, autor i współautor licznych, figuratywnych realizacji rzeźbiarskich w przestrzeni publicznej, z których wymienić można Pomnik Fryderyka Chopina w Żychlinie k. Konina (2010), Pomnik Legionisty w Łodzi (2017), popiersie Krystyny Kondratiuk dla Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi (2010), rzeźby psa „Kajtka” dla Teatru Nowego w Łodzi (2015), pomnik gen. St. Hubickiego dla Wojskowego Centrum Kształcenia Medycznego w Łodzi, czy szeregu rzeźb popularnego cyklu łódzkich rzeź „Łodzi Bajkowej”, upamiętniającego postaci studia filmowego Se-Ma-For.
