W sterowanej centralnie powojennej Polsce Łódź, z uwagi na swoją włókienniczą historię, wytypowana została jako ośrodek rozwoju przemysłu tekstylno-odzieżowego. Pierwszy w kraju Wydział Włókienniczy uruchomiony na Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi kształcił specjalistów w zakresie projektowania tkanin i ubioru. Wśród absolwentów tego wydziału znacznie przeważały kobiety.
W tych specyficznych czasach tytuł artystki plastyka był dla wielu z nich szansą, by piastować wysokie stanowiska. Znane są nam dyrektorki artystyczne takich domów mody jak: „Telimena” (Krystyna Depczyńska, Marianna Tuzikiewicz, Zofia Sprudin, Anna Skórska, Ewa Kozieradzka), „Moda Polska” (Jadwiga Grabowska, Halina Kłobukowska) czy „Dana” (Domicela Mazurkiewicz).
Chociaż na przemyśle tekstylnym wciąż ciążyło brzemię Łodzi fabrykanckiej i warunki pracy na akord pozostawiały jeszcze wiele do życzenia, to zatrudnienie na stanowisku projektantki odzieży wiązało się z niebywałymi, jak na tamte czasy, przywilejami – wyjazdy na zagraniczne targi czy na paryskie pokazy mody.
O tym, że moda dla państw bloku wschodniego stanowiła okno na świat, świadczą nie tylko trendy sprowadzane zza żelaznej kurtyny, ale też i zorganizowany w Warszawie w 1965 roku pokaz francuskiego domu mody Christian Dior, wtedy już pod dyrekcją młodego Yves Saint Laurenta (1936-2008).
Przykład ten uwidacznia także różnice między dwoma ośrodkami. Dlaczego na Zachodzie w branży mody przeważali w tym czasie projektanci?
Zapraszamy serdecznie na sobotnie spotkanie z udziałem Aleksandry Jatczak-Repeć z Katedry Mody ASP w Warszawie i Joanny Reginy Kowalskiej z Muzeum Narodowego w Krakowie. Rozmowę poprowadzi Adam Drozdowski z Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Łódzkiego.
INFORMACJE ORGANIZACYJNE:
Kiedy: 11 marca (sobota) godz. 16:00
Bilety: Normalny 8 zł | Ulgowy 6 zł
Limit osób: 50
Bilety do nabycia w kasie Muzeum oraz na stronie bilety.cmwl.pl
