Krotochwilny tekst z lekkim odcieniem i wydźwiękiem społecznej narracji.
Te tematy interesują naszego autora. Autor wnikliwie penetruje z dozą komediowego zacięcia i lekkim surrealizmem, życie współczesnych Europejczyków i niech to będą „paryscy gawrosze”, którzy przeistoczyli się przez wieki w średnią, zunifikowaną inteligencję, wypełniającą swym egoizmem zakamarki „nadsekwańskich” (nadwiślańskich) kamienic. Swoje ślady autor mógł nieco zaczerpnąć z naszej polskiej „Moralności Pani Dulskiej” i wielu polskich twórców znalazło w tym tekście zbliżone społeczne konwencje, realizując już wielokrotnie ten prawie klasyczny tekst. Pukamy do zwykłych mieszkań i z powodu prowokacji znajdujemy tematy do społecznych rozważań nad ludzkim losem zasklepionych z sobą małżeństw i ich zaściankowe penetracje. Jednak zawsze musi się znaleźć ktoś, kto zada niestosowane pytania. Takim niełatwym penetratorem jest pan Lebrun, który nieśmiało zadaje pytania.
Dokąd naszych bohaterów zaprowadzi wnikliwość i dogłębność? Kto wygra, a kto przegra? A może to tylko potrzeba szukania odpowiedzi i zwyczajnej, ludzkiej sprawiedliwości? Kolorowe postaci przeciętnych mieszczan z perspektywy każdego z nas, zaczynają mieć istotne wątpliwości. Każdy pragnie w spokoju przetrwać swoje życie najlepiej jak potrafi, tak by nie okazać się na końcu swojej drogi „ch…m”.
Za marmurowymi posągami na cmentarnych nekropoliach kryją się historie „często- gęsto” nie z tej Ziemi.
Sztuka został przetłumaczona przez wybitna polską translatorkę panią Barbarę Grzegorzewską.
Zapraszamy!
