Prezentowana w Fabryce Aktywności Miejskiej wystawa zawiera skany zdjęć, dokumentów i afiszy teatralnych oraz opatrzona jest licznymi komentarzami. Możemy dzięki niej poznać historię drogi na szczyt Fryderyka Sellina i losy jego teatrów. Wystawa została przygotowana w 2011 roku przez zespół Działu Literackiego, Teatru Wielkiego w Łodzi, z okazji 110 rocznicy inauguracji Teatru Wielkiego Fryderyka Sellina i towarzyszyła odsłonięciu upamiętniającej go tablicy w foyer obecnego Teatru Wielkiego w Łodzi. Materiały do wystawy pochodzą ze zbiorów Archiwum Państwowego w Łodzi.
Obecna wystawa została zorganizowana z inicjatywy twórców festiwalu Łódź Fabrykancka oraz Fundacji Po Staremu, przy wsparciu Teatru Wielkiego w Łodzi i była prezentowana podczas inauguracji trzeciej edycji Festiwalu.
Wystawa poświęcona jest postaci łódzkiego cukiernika oraz kupca Fryderyka Sellina, który prowadził intensywną działalność kulturalną i społeczną na terenie Łodzi w drugiej połowie XIX i początkach XX w. Był on silnie zaangażowany w rozwój miasta, w którym zamieszkał mając osiemnaście lat i spędził całe dorosłe życie. Niestety obecnie mało kto pamięta o ambitnym cukierniku, który marzył o tym aby w Łodzi powstała opera na miarę najsłynniejszych tego typu europejskich instytucji, i który był na tyle wytrwały, że osiągnął swój, wydawałoby się, nierealny cel.
Fryderyk Sellin choć nie zbudował żadnej fabryki był energicznym lodzermenschem. Rozwijał kolejne kupieckie interesy, otwierał cukiernie, fundował miejskie łaźnie i obiekty sportowe, lecz jego główną idée fixe było propagowanie kultury, a konkretnie budowanie Teatrów. W pierwszej kolejności powołał do życia mały teatr Arkadia, zlokalizowany na zapleczu cukierni, następnie Teatr Apollo i wreszcie, jako zwieńczenie trudów i marzeń, Teatr Wielki, który usytuował na działce przy dawnej. ul. Konstantynowskiej, a obecnej Legionów. Teatr posiadał 1250-miejscową widownię i mógł konkurować pod tym względem z Teatrem Narodowym w Warszawie, a choć losy teatru nie były szczęśliwe, gdyż działał w pełni swojego potencjału nieco ponad dwanaście lat i spłonął doszczętnie w 1920 roku, był on niewątpliwie odzwierciedleniem energii dynamicznie rozwijającej się przemysłowej Łodzi oraz jej wielkich i uzasadnionych europejskich aspiracji.
Zapraszamy na podróż po dawnej Łodzi śladami Fryderyka Sellina.
