Prawie wszystkie alegorie rewolucji są kobietami. Podobnie jak większość alegorii wolności – od tej prowadzącej lud na barykady na obrazie Dalacroix, po amerykańską Statuę Wolności. Bo w rewolucjach chodzi przecież o wywalczenie wolności – zarówno od, jak i do. Rewolucja to „Festyn uliczny, wstrzymanie ruchu kołowego. Można chodzić środkiem ulicy” – jak pisał Marcin Wicha w „Kierunku zwiedzania”. Dla wielu kobiet samo znalezienie się na ulicy w zbiorowości i głośny krzyk na protestach – to mała rewolucja w życiu i w obyczajach.
Wystawa „Wszystkie nasze rewolucje” pokazuje zmianę i bunt oczami artystek. Już sam wybór drogi artystycznej nigdy nie był oczywisty w wypadku kobiet, dlatego szczególne podkreślamy znaczenie kobiecych kolektywów twórczych. Zobaczycie tu zarówno pamiętniki pandemijne, które natychmiast kojarzą się ze wspomnieniem czarnych protestów; jak narracje o Meksykankach protestujących przeciw kobietobójstwom, a tuż obok opowieść o kobietach, które nie brały udziału w marszu głodowym w 1981 roku, bo wybrały troskę o prywatność. Rewolucja to nie tylko uliczny protest. To szereg działań podejmowanych na rzecz małych zmian: ekologicznych, tożsamościowych, edukacyjnych, społecznych. Czasem to uświadomienie innym skali języka nienawiści wobec kobiet w przestrzeni publicznej lub koincydencji poglądów i polityki. Rewolucyjne bywają prywatne wybory, które stoją za podjęciem życiowych dróg, także macierzyństwa.
Ale to również walka o prawa podstawowe, jak prawo do poszanowania tożsamości seksualnej, prawo do bezpieczeństwa albo azylu w wypadku uchodźczyń. Nie sposób mówić o rewolucji, nie odwołując się do jej bohaterek, których imiona zginęły w mroku historii – anonimowych bojowniczek, zapomnianych poetek i działaczek, mało znanych sióstr sławnych braci, o których opowie wystawa. Nie dzielimy świata na męski i kobiecy, pokazujemy rewolucyjną opowieść o sztuce kobiet.
Wystawa łączy słowo i sztukę wizualną, dokument i teksty poetyckie, prezentuje video art, animacje, obiekty, instalacje, obrazy, performance i haft.
Na wystawie swoje prace zaprezentują: Monika Czarska, Ola Kozioł, Roksana Kularska-Król, Alicja Kujawska, Aurelia Mandziuk, Beata Marcinkowska, Anka Leśniak, Izabela Maciejewska, Marta Ostajewska, Zuzanna Szor, Joanna Szumacher oraz Ewa Żochowska.
Czas trwania wystawy: 5 września – 5 października
Organizator: Fundacja Łódzki Szlak Kobiet
Koncepcja Festiwalu Sztuki Kobiet „FERMENT” i koordynacja: Marta Zdanowska
Koordynacja projektu: Ewa Kamińska-Bużałek
Identyfikacja wizualna: Magdalena Krzywkowska-Kołodziejska
Zadanie „Ferment. Festiwal Sztuki Kobiet” jest realizowane dzięki dofinansowaniu z budżetu Miasta Łodzi.
