„Efekt ostateczny. Magazyn wzorów uszytych” to wystawa, która pobudza zmysły. Osią, wokół której ją zbudowano jest tkanina przemysłowa. Traktowana jako dzieło sztuki, staje się punktem wyjścia dla stworzenia wielowymiarowej opowieści o pracy łódzkich projektantów/projektantek i włókniarzy/włókniarek. Na ekspozycji można podziwiać bogaty materiał dokumentalny, prezentujący dawną Łódź włókienniczą oraz jej krajobraz po transformacji lat 90. XX wieku, kadry z filmów interwencyjnych z lat 60. i 70. ubiegłego stulecia oraz fragmenty materiałów ukazujące widoki tkalni i maszyn oraz społeczności fabryki i ich pracę, a także współczesne rozmowy z łódzkimi włókniarkami. Równie ważnym elementem są treści prezentujące codzienność włókniarek: ścielenie łóżek, sprzątanie czy gotowanie.
Materiał dokumentalny zestawiono z artystycznym. Zaprezentowano komiks, związany z tekstami teoretycznymi Władysława Strzemińskiego i Lucjana Kintopfa oraz audioinstalację inspirowaną twórczością Marii Przedborskiej, a także obiekt i wideo Aleksandry Pachnik – zniszczoną, rozrastającą się tkaninę i obraz żakardów pokazanych pod mikroskopem wraz z czytanymi fragmentami pism projektantów.
Ekspozycja angażuje zmysły, najsilniej wpływając na dotyk. Struktura i faktura tkanin prowokują i zachęcają odbiorcę do ich dotknięcia. Dotyk zaś uruchamia pamięć.
„Efekt ostateczny. Magazyn wzorów uszytych” za pomocą zróżnicowanych środków, odwołuje się do łódzkich mikrohistorii. Poprzez tkaninę przybliża indywidualne opowieści, które współtworzyły krajobraz miasta.
Zapraszamy.
