Autorzy:
Gálfalvay Hilda, Györgyi László, Jokity Zita, Kiss János, Kozma Anita, Levendovics György, Marton Ferenc, Nagy István, Sarusi István, Szaszkó Antal.
„Rama”
W 2012 roku Koło Fotograficzne w Szentes postanowiło przeprowadzić konkurs i wiążącą się z nim wystawę fotograficzną. Na pierwszy temat wybrano „Oko”. Był to więc konkurs o charakterze tematycznym. Jednak od momentu narodzin, ani przez chwilę, nikt nie myślał, że konkurs dotyczy tylko ludzkiej lub zwierzęcej części ciała (narządu wzroku), nie anatomicznych zdjęć oczekiwali organizatorzy. Fotograficy dostrzegli w „Oku” temat bardzo interesujący, wręcz symboliczny. Zdjęcia, które powstały, złożyły się na bardzo udaną wystawę. Sukces tak bardzo określił szersze ramy działania Koła Fotograficznego
z Szentes, że kolejnym tematem stało się „Krzesło”. Oczywiście również w tym wypadku nie należy myśleć o siedzeniach.
Konsekwencją takiego sposobu myślenia, wyzwaniami i trudnościami z tym związanymi, stała się tym razem „Rama”. Temat mógł stanowić wyzwanie dla twórców. Jednak oglądając materiał przygotowany na wystawę, widać, że fotograficy poradzili sobie znakomicie, a do zwiedzającego trafiają prawdziwe dzieła sztuki.
Ramę może stanowić rama okienna, rama drzwi, linia, powierzchnia, horyzont, może być określona ulicami, domami, polami, szpalerem drzew, kolumnami, drogami, rzekami, ścianami, ukośnymi czy pionowymi liniami, cieniami, ciemnymi i jasnymi partiami, itp. Jeśli oderwiemy się od dosłownego czytania obrazu, to widzimy, że każda fotografia składa się z powierzchni i linii, które mogą sugerować jakiś stan emocjonalny, nastrój, pozytywne lub negatywne ładunek, jakieś motto dla potomności, dla odbiorcy. Artysta odzwierciedla rzeczywistość, a fotograf naśladuje rzeczywistość. Zdjęcie jest z istoty swojej obrazem technicznym, ma też na celu odtworzenie rzeczywistości. Doświadczenie czasowe jest dwojakie: z jednej strony jest przeszłością, ale jest też postrzegane, jako teraźniejszość. „Rama” może być ekspresywnym narzędziem, ale może również podkreślać przesłanie obrazu. Ważna jest forma, bogactwo i rytm, które tworzą przyciągające wzrok niezliczone wersje. „Rama” może być linią, która określa zakres obrazu, odcina obraz od rzeczywistości, od teraźniejszości, od tego co go otacza, bez ramy obraz zniknąłby w środowisku. „Rama” tworzy nową formułę, która sprawia, że obraz nie tylko reprodukuje, ale również przedstawia.
Fotografie prezentowane na wystawie są dziełami członków Koła Fotograficznego z Szentes na Węgrzech.
Györgyi László
Koło Fotograficzne z Szentes, 2017.07.10
Miejsce: Galeria Fotografii im. Eugeniusza Hanemana przy ulicy Piotrkowskiej 102 w Łodzi.
