"Wibracje i rozmowy koloraturowe"

Na wystawie zostaną zaprezentowane nowe, odmienione prace z cyklu „Rozmowy koloraturowe”, powstałe na przestrzeni kilku ostatnich miesięcy. Jak przyznaje autor, zmiany dotyczą formatu i warsztatu, sposobu budowania wewnętrznej przestrzeni obrazu za pomocą kontrastów walorowych i barwnych – Rozmowy koloraturowe z 2016-2017 roku mają większą energię, ekspresję, głębię, siłę koloru niż płaskie i linearne kompozycje z lat 90. czy z początku XXI wieku. Działają na widza napięciami i kontrastami, dramatycznymi spiętrzeniami impastów, wielokierunkowymi załamaniami linii i efektownymi przejściami walorowymi, wręcz eksplodują materią, którą artysta coraz odważniej eksploruje, choć chyba jeszcze nie udało mu się jej ostatecznie ujarzmić – walka trwa, choć szala zwycięstwa przechyla się na stronę Piotra Turka […] perfekcyjnie operującego światłem, bawiącego się niuansami poszczególnych tonów, raz schładzanych, raz podgrzewanych, przełamywanych uderzeniami czystej bieli i czerni, spływających po powierzchni płócien gęstymi impastami, co potęguje odczucie przestrzenności.

[…] To zarazem jego najbardziej osobisty cykl – dialog prowadzony z samym sobą od ponad 20 lat, w którym autor komentuje otaczającą go rzeczywistość, ale podejmuje też problemy egzystencjalne, filozoficzne, ekologiczne. Zaskakujące może się wydawać, że punktem wyjścia każdej kompozycji jest widok wywiedziony z obserwacji natury, rozumianej jako bezpośrednie otoczenie artysty. Dlatego uważny widz dostrzeże w Rozmowach fragmenty wnętrz, sugestie postaci ludzkich, elementy krajobrazu i architektury a nawet martwej natury, poddanych silnej stylizacji i deformacji form, sprowadzanych do obrysu, ekspresyjnej plamy koloru czy załamania sugerującego światłocień.

- W moich pracach jest trochę miłości i trochę nienawiści, światło i ciemność, wojna i pokój, a każdy obraz to okno, przez które przechodzi się tylko raz – dodatkowo komplikuje sytuację Piotr Turek. Dlatego tak trudno go zaszufladkować do kontynuatorów koloryzmu, surrealizmu, ekspresjonizmu czy abstrakcji aluzyjnej, gdyż czerpie oczywiście z tradycji i historii sztuki, zawsze dodając wszakże własną puentę.

                                                                                                   Monika Nowakowska

fragment tekstu do katalogu wystawy

PIOTR TUREK
Urodzony w Łodzi w 1961 roku. W latach 1980-1986 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, a w latach 1986-1991 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi (obecnie Akademia Sztuk Pięknych). Dyplom w 1991 w zakresie grafiki warsztatowej w pracowni prof. Leszka Rózgi oraz malarstwa w pracowni prof. Ryszarda Hungera. Otrzymał stypendium artystyczne Wydziału Kultury Miasta Stuttgart w ramach współpracy między miastami Łódź – Stuttgart (1990-91) oraz stypendium twórcze Ministra Kultury i Sztuki (1998). Laureat nagród w Konkursie im. Wł. Strzemińskiego – Sztuki Piękne, m.in. łódzkiego Biura Wystaw Artystycznych (obecnie Miejska Galeria Sztuki w Łodzi; lata 1989, 1990, 1991).

Artysta malarz. Publicysta. Mieszka i tworzy w Łodzi.