Na wystawie będzie można zobaczyć 75 tradycyjnych tkanin indonezyjskich z terenu Jawy z końca XIX w. aż po lata 70. XX w. Pochodzą one z prywatnych zbiorów niemieckiego kolekcjonera Rudolfa G. Smenda. Tkaniny tego typu wykorzystywano w ubiorze zarówno codziennym, jak i odświętnym. Pierwotnie taki strój stanowił wyznacznik statusu społecznego i każdy region, a nawet ród miał swój własny odrębny styl.
Indonezyjskie słowo batik oznacza zarówno technikę barwienia tkanin z zastosowaniem płynnego wosku, jak i samą tkaninę dekorowaną w ten sposób. Bajecznie kolorowy, bogato zdobiony indonezyjski batik znajduje się na liście niematerialnego dziedzictwa ludzkości. Technika jego wyrobu polega na nakładaniu bezpośrednio na bawełnianą tkaninę wzorów z płynnego wosku, a po jego wyschnięciu na zanurzaniu jej w zimnych kąpielach barwiących. Fragmenty pokryte woskiem zachowują pierwotny kolor, pozostałe części zyskują nowy. Cykl powtarza się kilkakrotnie, nakładając kolejne warstwy wosku i zanurzając tkaninę w coraz ciemniejszych barwnikach. Następnie wkłada się ją do wrzątku, by usunąć wosk, poddaje praniu, suszy, a w końcu prasuje między dwiema warstwami białego papieru.
Uzupełnieniem wystawy będą tkaniny prezentujące każdy z etapów powstawania batiku, mapa pokazująca zasięg jego występowania w Indonezji, a także cykl fotografii osób w uroczystych, tradycyjnych strojach. Do zwiedzania ekspozycji zapraszamy do 24 września.
Oprowadzanie kuratorskie po wystawie
8.04.2017 r. (sobota), g. 13.00 (gość specjalny: Rudolf G. Smend)
17.06.2017 r. (sobota), g. 17.00
7.07.2017 r. (piątek), g. 20.00
4.08.2017 r. (piątek), g. 20.00
23.09.2017 r. (sobota), g. 13.00
