Ekspozycja, traktując w sposób wieloaspektowy drogę twórczą i postać artysty, obejmuje ponad 70 jego dzieł: obrazów olejnych, gwaszy, rysunków i grafik, pochodzących z różnych okresów jego twórczości. Całość ma na celu zaprezentowanie Jana Lebensteina jako jednej z najważniejszych figur polskiej sztuki drugiej połowy XX wieku. Wystawa została zorganizowana przez Państwową Galerię Sztuki w Sopocie we współpracy z Agencją Zegart, towarzyszy jej katalog.
Jan Lebenstein (ur. 1930 w Brześciu nad Bugiem, zm. 1999 w Krakowie) – polski malarz, grafik, ilustrator książek, znany i ceniony w kraju i za granicą. W latach 1948-1954 studiował malarstwo w Akademii Sztuki Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Artura Nachta-Samborskiego. W 1959 roku wziął udział w I Biennale Młodych w Paryżu, zdobywając Grand Prix. W 1960 roku mieszkał we Francji, gdzie odniósł międzynarodowy sukces artystyczny. Uprawiał oryginalną odmianę malarstwa figuratywnego, włączając doń elementy abstrakcyjne i surrealistyczne. Tworzył głównie fantazyjne kompozycje z motywami ludzko-zwierzęcymi, pełne ekspresji i symbolicznej poetyckości. O swojej twórczości tak mówił w jednym z wywiadów: Moje obrazy są metaforami emocjonalnymi. Ich zadaniem jest narzucić widzowi, dobitnie, ale bez taniego wrzasku, przeżycie jakiegoś dramatu emocjonalnego, który staram się pokazać za pomocą spontanicznej przenośni.
